روانه شد . طغرل‌بيك رسولى نزد خليفه فرستاد و در اظهار طاعت و بندگى مبالغه كرد . و به تركهاى بغداد پيام فرستاد و آنان را نويدهاى خوشايند و بخشش داد . تركها زير بار نرفتند و انكار آن كردند و به خليفه در اين معنى چنين نوشتند و گفتند كه : ما با بساسيرى آنچه كرديم . او سرور ما و بزرگ و پيشرو ما با پيشوائى امير المؤمنين بود و امير المؤمنين بما وعده بدور نگاه داشتن اين دشمن ( مقصود طغرل‌بيك است ) بداد و اكنون مىبينيم كه او نزديك بما رسيده و از آمدنش جلوگيرى نشده است و از خليفه تقاضا نمودند كه در باز گرداندن او ( طغرل‌بيك ) پيش قدم بشود . خليفه در پاسخ آنها بنا را بمغالطه گذاشت و رئيس الرؤساء آمدن طغرل‌بيك را خواهان بود و انقراض دولت ديلميان را ميخواست . در نيمهء رمضان ملك رحيم به بغداد رسيد و رسولى نزد خليفه فرستاد و اظهار بندگى كرد و اينكه كار خود را تسليم خليفه نموده كه آنچه عواطف او مقتضى ميداند نسبت به او در تقرير قواعد امور با سلطان طغرل‌بيك انجام دهد و همچنين امرائى كه با ملك رحيم بودند ، پذيرفتند و گفتند مصلحت چنين اقتضاء مينمايد كه سپاهيانيكه چادرهاى خويش در بيرون شهر بغداد بر پا داشته‌اند ، از آنجا انتقال به حريم ( شهر ) پيدا كنند و رسولى به نزد طغرل‌بيك بفرستند و بذل طاعت و خطبه خواندن بنام او بنمايند . اين صلاح انديشى پذيرفته شد و انجام دادند و رسولانى نزد طغرل‌بيك روانه داشتند و طغرل خواسته‌هاى آنان را پذيرفت و نويد بخشش بايشان داد . خليفه در خطبه خواندن بنام طغرل‌بيك در مساجد بغداد پيشقدمى نمود و هشت روز مانده از رمضان اين سال بروز جمعه بنام طغرل‌بيك در جوامع بغداد خطبه خوانده شد . طغرل‌بيك رسولى نزد خليفه ببغداد فرستاد و اجازت ورود به شهر را گرفت و اجازت داده شد . وزير ( خليفه ) رئيس الرؤساء با موكبى عظيم مركب از قضاة و نقباء و اشراف و شهود و مستخدمان و اعيان دولت كه اعيان امراء سپاه ملك رحيم هم جزء آنها بودند به پيشواز طغرل‌بيك رفتند . طغرل به نهروان رسيده بود و وزير خود ابا نصر كند رى را با گروهى از امراى خويش باستقبال آن موكب روانه داشت . و همين كه رئيس الرؤساء بحضور سلطان طغرل‌بيك رسيد رسالت خليفه را بوى ابلاغ كرد و از